Holan og Colas

Holan sat í veginum víð, og stækkaði hægt með hverri tíð. Þá kom Colas með malbik svart, og lagaði gatið fljótt og smart. Bílarnir runnu svo mjúklega hjá, og enginn fann fyrir hristingnum þá.

Höf. óþekktur