Hvíld

Ef vegir gætu talað: Hvers vegna traðkið þið á mér Keyrið mig yfir, málið hvítu striki Ég gefst upp en þið gerið bara við mig Leyfið mér að hvíla í friði

Brynjar frá Víghól

Stefnuleysi

Sprunginn og holóttur vegurinn Sem engin ætlar að laga Fæturnir þyngjast hvor um sig Samt drattast ég áfram án svara

Höf. óþekktur

Hola

Hola hér og hola þar Holur eru allsstaðar Hola, hola, hola Er ég fer út að keyra, ég þarf þær að þola.

Ingheiður Laxdal

Kvæði

Vetrarhörkur, vatn og ís, veginn okkar skera. Þungt er höggið, þrautin vís, þungbært er að bera.

Höf. óþekktur

hola sem er

hola er, gat á vegi.

þögn

drasl drasl

þessar holureru allsstaðarog ég hata þær!Langar að skera þær úr malbikinu

einar

Æðruleysi

Regnvott slitlagið syngur í sólinni, sjarminn af glitrinu heillar mig skyldi koma beygja næst, eða er gatan bein og greið? – í vegkanti blaktir baldursbrá blístrandi starri á steini

Höf. óþekktur

Kveðið í holu

¡Hola! skáldið heilsar, hendur merki senda ökuþórum, ekki aka svo að skakist biksins fráu blakkar. Boða ek þeim voða: gat er stórt í götu, gera við það verður.

Nicolas götulistamaður

atómljóð iii

Hver einasta ¡hola! í veginumer spegilmyndaf stjörnum næturhiminsins horfast í augu,stjörnur vetrarbrautarinnar,og akbrautarinnar ¡hola! ¡hola!

Nicolas götulistamaður

atómljóð ii

það er engin ¡hola! sem ég hugsa jafn mikið um og holan fyrir utan innkeyrsluna hjá blokkinni þinni. Ég keyri ofan í hanaáður en við kyssumst.

Nicolas götulistamaður

atómljóð i

¡hola! í veginumá leiðinniheim til þín safnar tárum næturinnar. kemst ekki í kvöld. loksins verið að malbika.

Nicolas götulistamaður

Vegir góðir

Vegir góðir, hvergi hart¡hola! mætir dekkjum.Tregir sjóðir verða vart,viðhalds nauðsyn þekkjum.

Nicolas